Opmerkingen

Bestuurslid VBA De scholen hier hadden ook een algemeen vormende functie. Want, naast de ulo en later de mavo, was en is er verder geen voortgezet onderwijs. Jacques van der Weijden (oud-orchideeënkweker) Kweken, dat was mijn vak Kwekerij L. van der Weijden in Kudelstaart is een begrip in de orchideeënwereld. Tot ver over de grenzen. Ooit begin grootvader Leen van der Weijden (overleden in 1987, 71 jaar oud) in een paar oude kassen in Vrouwentroost. Vader Jacques heeft het bedrijf aan de Mijnsherenweg groot gemaakt en zoon Lennard (42) is de nieuwste vaandeldrager van de familie. We spreken Jacques (68) en zijn betrokken echtgenote Greet van der Weijden in hun huis op de plek waar de wieg van de kwekerij staat. We hebben altijd plezier in ons vak gehad. Anders dan Jacques en Lennard was Leen anjerkweker. Met zijn broer begon hij in 1948 op de oude kwekerij die ze gekocht hadden. Er was al snel geen droog brood te verdienen voor twee gezinnen. Mijn vader bleef hier. Het was geen vetpot. Maar hij verdiende wat, anders had hij geen kas kunnen bouwen. Ik ben in 61 bij hem gaan werken. Ik kreeg weinig betaald, een zakcentje. Tot mijn trouwdag, vertelt Jacques. Ik heb hem niet om het geld getrouwd, haakt Greet er op in. Anjers niet zijn ding Jacques had leren nooit geweldig gevonden, maar wel veel cursussen gedaan. Na de tuinbouwschool deed hij ervaring op bij enkele kwekers. Bij de Fa. Oud had hij leren werken. Als je wat wil bereiken, moet je aanpoten, was de boodschap die hij er meekreeg. Dat hij het kwekersvak inging, was een automatisme. Maar anjers waren niet zijn ding. Ik had het er niet op. In de anjers was in de winter niks te doen, in de zomer was je de hele tijd aan het werk en je kreeg er niks voor op de veiling. Kom in de Kas, midden Greet en Jacques van der Weijden In 63 kocht zijn vader, die ook bestuurlijk actief was, ruim één hectare grond aan de nog onverharde Mijnsherenweg. Ook daar gingen anjers in. De kwekerij groeide elk jaar bij stukjes en beetjes, want in één keer een groot complex neerzetten was wettelijk nog niet toegestaan. Hij had grond genoeg en gebruikte rolkassen. Zo had je elke keer vers land en kreeg je de beste kwaliteit. Eerste orchideeën voor gulden Aan de Mijnsherenweg was zijn vader de baas. Zelf zat hij meestal op hun oude stek, die ze hadden aangehouden. Jacques kon zich er uitleven, met allerlei soorten potplanten. Daar ben ik beginjaren zeventig begonnen met de eerste orchideeën, het venusschoentje. Orchideeën werden zijn grote liefde, in vele soorten. Greet: Ik weet nog dat hij zei: ik wil iets telen wat moeilijk is en duur in aanschaf. Hij had toen al een klein hoekje phalaenopsis gekocht. Voor gulden, een aardig kapitaaltje. Maar hij geloofde erin. Als hij zijn vader met zichzelf vergelijkt, zegt hij: Ik was meer kweker. In een bestuur zitten heb ik ook gedaan kostte me te veel tijd, dat ging ten koste van de kwekerij. Ik deed liever een rondje Duitsland, bij kwekers kijken. Kweken, dat was mijn vak, dat was mooi. Tuinprogramma s zorgden voor doorbraak In de jaren zeventig werd L. van der Weijden (die naam bleef) steeds meer een orchideeënkwekerij. Het was nog steeds buffelen. Als er iets verdiend werd, moest het geïnvesteerd worden, tot het in de jaren tachtig makkelijker werd. Het duurde lang voor de handel en consument wisten wat phalaenopsis was. Een orchidee werd stijf gevonden. Wij denken dat de interesse door de tuinprogramma s op tv enorm is toegenomen, licht Greet toe. Hij: We hadden allerlei soorten, in kleine partijen, en je kon het allemaal verkopen. Tegenwoordig houdt een kweker het bij één of enkele soorten. Automatisering en specialisatie hebben overal hun intrede gedaan. De handel wil alleen grote hoeveelheden. De kleine kwekerijen zijn bijna allemaal weg. Zelf droeg hij de zaak in 2000 aan zijn zoon over. We hebben er toen nog geen minuut over gesproken. Ook niet over de prijs, want ik had het volste vertrouwen in hem. Jacques van der Weijden heeft het niet meer voor het zeggen. Maar ik ben nog steeds betrokken, ik ben er altijd. Midden vader Leen, links Jacques