Pieter van der Weijden eerste generatie

De oudste, alleen van naam bekende van der Weijden, is Pieter van der Weijden. Pieter werd geboren rond 1650, in het midden van de Gouden Eeuw. De Republiek der Nederlanden had toen een vooraanstaande rol in de wereldpolitiek. Vooral door de nijverheid en de koloniale handel werd de Republiek een welvarend land. Tijdgenoten van Pieter van der Weijden waren o.a. Michiel de Ruyter, Maarten Tromp en Rembrandt van Rijn. Pieter had 3 zonen namelijk: Pons, Gerrit, en Ernst (Eerst). De volgorde wat betreft de leeftijd van de kinderen is bij mij niet bekend. Van de drie broers is Pons de belangrijkste, omdat van hem mannelijke nakomelingen nu nog in leven zijn. Zonder Pons zou onze familie via de mannelijke lijn zijn uitgestorven. Uit oude documenten blijkt dat Pons in 1699 in Nieuwkoop een huis en schuur kocht (zie hoofdstuk Pons Pieterzoon van der Weijden). De familie bleef generaties lang in Nieuwkoop en omgeving wonen,

Zij verdiende hun brood met het maken en verhandelen van turf. Het gebruik van turf als brandstof is erg oud. De Romein Plinius de oudste beschreef in Naturalis Historia dat de Chauken (een Germaanse stam in het Noord-Duitse gebied tussen de Eems en de Elbe), van modder ballen draaiden en die als brandstof gebruikten. Toen in de middeleeuwen de bevolking in Holland bleef groeien en het hout steeds schaarser werd kwam turf op grote schaal als brandstof in gebruik. Tot de komst van de steenkool in de 19e eeuw was turf de belangrijkste brandstof, niet alleen voor huishoudelijk gebruik, maar ook door de ambachtslieden en bij industriële activiteiten. Eén liter olie levert ongeveer dezelfde hoeveelheid energie als 3 kg turf (is gelijk aan 17 liter turf). Voor het maken van turf kochten de veenbazen op grote schaal veenland. Eerst werd de bovenste laag veen tot turf verwerkt. Wanneer het grondwater werd bereikt, ging men over op de baggerbeugel waarmee het veenslijk werd opgebaggerd. Er ontstonden uitgebaggerde sleuven in het veenland (petgaten), gelegen tussen stroken land (legakkers). Het Groene Hart veranderde langzaam in een ‘Blauw Hart’

Oude schoolplaat